Lekcja 9

Tekst przygotowany przez: https://sawinal.wordpress.com/

Umowa o pracę – czynność prawna, która polega na złożeniu przez pracownika i pracodawcę zgodnych oświadczeń woli, które potwierdzają zobowiązanie pracownika do wykonywania określonego rodzaju pracy na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym.

Umowa o pracę na okres próbny jest przydatna, gdy pracodawca chce się przekonać, czy wybrany przez niego pracownik sprawdzi się na danym stanowisku. Jest to także dobra okazja dla przyszłego pracownika, który będzie miał szansę zapoznać się ze strukturą firmy oraz swoimi zadaniami i określić, czy dany zakres obowiązków i atmosfera w firmie będą mu odpowiadać.

Umowa o pracę na czas określony zawarta przez tego samego pracodawcę i pracownika nie może być zawarta na dłużej niż 33 miesiące. Wprowadzono także limit umów, który wynosi maksymalnie 3 umowy na czas określony. Jeżeli okres zatrudnienia jest dłuższy lub jeśli liczba zawartych umów jest większa niż 3, uważa się, że pracownik, odpowiednio od dnia następującego po upływie okresu 33 miesięcy lub od dnia zawarcia czwartej umowy, jest zatrudniony na podstawie umowy

Umowa o pracę na czas nieokreślony – łączna długość umów na czas określony u jednego pracodawcy nie może być dłuższa niż 33 miesiące. Jeśli umowy przekroczą ten okres albo będzie ich więcej niż trzy – zostaną uznane za umowy o pracę na czas nieokreślony. Wielu pracodawców podpisuje jedynie umowę na okres próbny. Jeśli w tym czasie pracownik się sprawdzi nie jest mu oferowana kolejna umowa na czas określony tylko od razu pada propozycja umowy na czas nieokreślony.

Umowa na zastępstwo może zostać zawarta w przydatku choroby, urlopu lub innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika. Dla pracodawcy jest to korzystne rozwiązanie, ponieważ dzięki zatrudnieniu pracownika na zastępstwo w przedsiębiorstwie zostanie zachowana ciągłość pracy.

Umowa na czas wykonania określonej pracy była rodzajem umowy terminowej zawieranej na czas określony – wykonania przedsięwzięcia, zrealizowania zadania, np. wykonanie remontu instalacji budynku, zbiór owoców sezonowych itp.

Job sharing to w wolnym tłumaczeniu dzielenie się pracą, a tak naprawdę dzielenie się stanowiskiem pracy. Jest to rodzaj zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy. Polega on na podzieleniu jednego stanowiska pracy (etatu) na dwóch lub więcej pracowników. Job sharing wprowadza się umową zawartą pomiędzy pracodawcą a danymi pracownikami.

Rozwiązanie umowy o pracę

Jedną z najbardziej pożądanych form umożliwiających zakończenie trwania umowy o pracę jest jej rozwiązanie na mocy porozumienia stron. Rozwiązanie umowy w tym trybie wymaga od pracownika złożenia stosownego pisma do pracodawcy. Pracownik w treści pisma musi wskazać proponowaną datę rozwiązania umowy o pracę, która jednocześnie (po akceptacji pracodawcy) staje się ostatnim dniem zatrudnienia pracownika. Pracodawca może ale nie musi przyjąć oferty pracownika. Jeśli pracodawca wyrazi zgodę na rozwiązanie umowy o pracę w trybie porozumienia stron, umowa o pracę rozwiązuje się w dacie wskazanej przez pracownika. Takie rozwiązanie umowy może nawet nastąpić z dnia na dzień.

Jeśli pracodawca nie wyrazi zgody na rozwiązanie umowy o pracę w trybie porozumienia stron, pracownik ma kolejną możliwość zakończenia trwającego stosunku pracy, poprzez rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem czyli poprzez złożenie oświadczenia z zachowaniem okresu wypowiedzenia.

Okres wypowiedzenia

Umowa na okres próbny:

• o dwóch tygodni: 3 dni robocze
• dłużej niż 2 tyg: 1 tydzień
• na 3 miesiące: 2 tygodnie

Umowa na czas określony nieokreślony

• pracownik był zatrudniony krócej niż 6 m-cy: 2 tygodnie
• pracownik był zatrudniony minimum 6 m-cy: 1 miesiąc
• pracownik był zatrudniony minimum 3 lata: 3 miesiące

Jakie są obowiązki pracownika i pracodawcy

Obowiązki pracownika

• sumienne i staranne wykonywanie pracy,
• stosowanie się do poleceń przełożonych,
• przestrzeganie czasu pracy,
• przestrzeganie regulaminu pracy, zasad bhp i ppoż.,
• dbanie o dobro zakładu pracy, chronienie jego mienia i nieujawnianie informacji, które mogłyby narazić pracodawcę na szkodę,
• przestrzeganie tajemnicy określonej w odrębnych przepisach,
• przestrzeganie zasad współżycia społecznego.

Obowiązki pracodawcy

• zaznajamianie pracowników podejmujących pracę z zakresem ich obowiązków, sposobem wykonywania pracy oraz ich podstawowymi uprawnieniami,
• prawidłowa organizacja pracy,
• zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy oraz systematyczne szkolenie pracowników w tym zakresie,
• terminowa i prawidłowa wypłata wynagrodzeń,
• ułatwianie pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych,
• stwarzanie młodym pracownikom warunków sprzyjających przystosowaniu się do należytego wykonywania pracy;
• zaspokajanie w miarę posiadanych środków socjalnych potrzeb pracowników,
• stosowanie sprawiedliwych i obiektywnych kryteriów oceny pracowników,
• prowadzenie i przechowywanie w postaci papierowej lub elektronicznej dokumentacji związanej ze stosunkiem pracy oraz akt osobowych pracowników,
• wpływanie na kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego.

Odpowiedzialności pracownika należy podkreślić, że pracownik ponosi odpowiedzialność materialną za szkodę wyrządzoną pracodawcy wyłącznie, gdy powstała ona wskutek zawinionego niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych. Oznacza to, że pracownik, który dołożył wymaganej staranności do wykonania swego obowiązku, a mimo to naraził pracodawcę na szkodę, nie będzie za tę szkodę ponosił odpowiedzialności. Szkody powstałe wskutek tego rodzaju zachowania pracownika mieszczą się w granicach ryzyka gospodarczego czy osobowego pracodawcy. Na pracodawcy spoczywa obowiązek udowodnienia zarówno szkody, jak i winy pracownika.